O Αλέξανδρος Κουμουνδούρος διετέλεσε Πρωθυπουργός, Πρόεδρος της Βουλής και Υπουργός.
Καταγόταν από τη Μεσσηνιακή Μάνη και ήταν γιος του αγωνιστή της Επανάστασης του 1821 Σπυρίδωνα Γαλάνη Κουμουνδουράκη. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμμετείχε στην Κρητική Επανάσταση του 1841. Από το 1846 και για τρία χρόνια υπηρέτησε ως αντιεισαγγελέας Πρωτοδικών Καλαμάτας.
Το 1850 εκλέχτηκε βουλευτής Μεσσηνίας και υιοθέτησε το επώνυμο Κουμουνδούρος. Έκτοτε ακολούθησε μακρά κοινοβουλευτική πορεία επί Όθωνα (1850-1860) και, στη συνέχεια, επί Γεωργίου Α', με μια διακοπή 14 μόνο μηνών (1868-1869).
Ανέλαβε για πρώτη φορά την πρωθυπουργία το 1865 και παρέμεινε ενεργός στην πολιτική έως το 1882. Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας ασχολήθηκε με ζητήματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, μεταξύ των οποίων η ενίσχυση και ο εκσυγχρονισμός του στρατού, η φορολογική πολιτική, η αγροτική μεταρρύθμιση και η αντιμετώπιση της ληστείας. Σημαντικό σταθμό αποτέλεσε επίσης η συμβολή της κυβέρνησής του στην ενσωμάτωση της Θεσσαλίας και τμήματος της Ηπείρου στην Ελλάδα το 1881.
Ο Πέτρος Βράιλας Αρμένης ήταν Έλληνας φιλόσοφος και πολιτικός του 19ου αιώνα.
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1812. Σπούδασε στην Ιόνιο Ακαδημία και στο Παρίσι. Έγινε βουλευτής στα Επτάνησα και μετά την ένωση με την Ελλάδα τον έστειλαν πληρεξούσιο στην Εθνοσυνέλευση στην Αθήνα.
Στην Αθήνα έγινε Υπουργός των Εξωτερικών και σύντομα διετέλεσε Πρεσβευτής της Ελλάδας στην Αγία Πετρούπολη, στο Παρίσι και στο Λονδίνο.
Του απονεμήθηκε το παράσημο των Ταξιαρχών από τον βασιλιά Γεώργιο Α' στην Κέρκυρα στα τέλη του 1873.
Τέλη του έτους 1878 και αρχές του 1879 έγινε πληρεξούσιος της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, για να διαπραγματευτεί τον καθορισμό της νέας μεθοριακής γραμμής.
Έλαβε επίσης μέρος στη διάσκεψη των Μεγάλων Δυνάμεων του 1880 στο Βερολίνο.
Απεβίωσε στο Λονδίνο το 1884.
Ο Alexander Anacleto Pasetti, γνωστός και ως Alexander Ivanovich Pasetti ήταν Ρώσος ζωγράφος και φωτογράφος της ρωσικής αυτοκρατορικής αυλής με ιταλική καταγωγή.
Ο Πασέτι έλαβε τη ρωσική υπηκοότητα, σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία Τεχνών στην Αγία Πετρούπολη και στράφηκε στη φωτογραφία. Το φωτογραφικό του στούντιο βρισκόταν στην οδό Νέφσκι Λεωφόρος 24 στην Αγία Πετρούπολη. Ήταν ο φωτογράφος της αυλής της ρωσικής αυτοκρατορικής οικογένειας. Μερικές από τις φωτογραφίες του έχουν χρωματιστεί στο χέρι. Πέθανε στις 7 Ιουνίου 1912, σε ηλικία 61 ετών, ως συνταξιούχος στο διαμέρισμά του στην οδό Πάρκστρασε 20 στο Βισμπάντεν.
Ο Πέτρος Δηλιγιάννης ή Δεληγιάννης ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής και τρεις φορές υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας (1841, 1849, 1863). Διετέλεσε σύμβουλος, διευθυντής και γενικός γραμματέας των Υπουργείων του Βασιλικού Οίκου και των Εξωτερικών. Υπηρέτησε αρχηγός της Ελληνικής πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη. Στην Κυβέρνηση Όθωνα (1841) και στην Κυβέρνηση Αντωνίου Κριεζή (1849) είχε ορισθεί Υπουργός Εξωτερικών. Ήταν πληρεξούσιος Γορτυνίας στην Β' Εθνική Συνέλευση του 1862. Στην Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1863, μετά την εκλογή του βασιλιά Γεωργίου Α' και πριν την άφιξή του στην Ελλάδα, έγινε Υπουργός Εξωτερικών και διαπραγματεύτηκε την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα.
Ιωάννης Βασιλεύς της Σιών. Συνδέεται με τη θρησκευτική και εθνική ταυτότητα της Αιθιοπίας που σύμφωνα με το ιερό εθνικό έπος Κέμπρα Νεγκάστ («Η Δόξα των Βασιλέων»), οι Αιθίοπες μονάρχες θεωρούνταν απόγονοι του Βασιλιά Σολομώντα και της Βασίλισσας του Σαβά, ενώ πίστευαν ότι η Κιβωτός της Διαθήκης («Η Σιών») μεταφέρθηκε και φυλάσσεται στο Αξούμ της Αιθιοπία.
Διετέλεσε υπουργός Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στις κυβερνήσεις Κουμουνδούρου (του 1875 και του 1876).