O Αλέξανδρος Κουμουνδούρος διετέλεσε Πρωθυπουργός, Πρόεδρος της Βουλής και Υπουργός.
Καταγόταν από τη Μεσσηνιακή Μάνη και ήταν γιος του αγωνιστή της Επανάστασης του 1821 Σπυρίδωνα Γαλάνη Κουμουνδουράκη. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμμετείχε στην Κρητική Επανάσταση του 1841. Από το 1846 και για τρία χρόνια υπηρέτησε ως αντιεισαγγελέας Πρωτοδικών Καλαμάτας.
Το 1850 εκλέχτηκε βουλευτής Μεσσηνίας και υιοθέτησε το επώνυμο Κουμουνδούρος. Έκτοτε ακολούθησε μακρά κοινοβουλευτική πορεία επί Όθωνα (1850-1860) και, στη συνέχεια, επί Γεωργίου Α', με μια διακοπή 14 μόνο μηνών (1868-1869).
Ανέλαβε για πρώτη φορά την πρωθυπουργία το 1865 και παρέμεινε ενεργός στην πολιτική έως το 1882. Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας ασχολήθηκε με ζητήματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, μεταξύ των οποίων η ενίσχυση και ο εκσυγχρονισμός του στρατού, η φορολογική πολιτική, η αγροτική μεταρρύθμιση και η αντιμετώπιση της ληστείας. Σημαντικό σταθμό αποτέλεσε επίσης η συμβολή της κυβέρνησής του στην ενσωμάτωση της Θεσσαλίας και τμήματος της Ηπείρου στην Ελλάδα το 1881.